Van Saigon naar Nathrang

Gisteren zijn we in Nathrang gearriveerd na een busrit van 8u- help! Gelukkig zat er bijna geen volk op de bus waardoor de bus bijna voor ons alleen hadden. Nathrang is een kuststadje die bruist van leven. zeker nu want morgen vieren ze 30 jaar bevrijding door oompje Ho chi Minh. of je het een bevrijding kunt noemem is een andere vraag maar ze vieren het alvast uitbundig. Heel de stad is in de ban van het feest en de 6 km lange dijk wordt 's avonds door honderduizenden brommertjes ingenomen, iedereen wil op die manier eem glimp opvamgen van het feest.

Vandaag hebben we een 'awesome' boottrip meegemaakt. We hadden het moeten weten, de trotter had ons gewezen op de reputatie van mama hanh die van elke boottrip een memorabele trip maakt. Het begon allemaal heel braaf. Iedereen (met 50) werd op de boot geladen en toen begon het; reggaemusic en de kapitein ging compleet uit zijn bol. Hij begon te zingen: lets party en dat werd het. Gelukkig konden we af en toe aan deze histerie ontsnappen door te gaan snorkelen. Dit heeft ons wel een bloedrood velletje opgeleverd. Snorkelen sinds de great barrier reef in Australia is natuurlijk steeds een ontgoocheling. Veel minder kleurrijke vissen, het koraal ziet er vrij grijs uit en mist de schoonheid, maar toch was het genieten want het water had 35 graden en dus gewoon heerlijk. Maar toen brak de hel los, nadat de meesten, dus ook de kapitein zich tegoed hadden gedaan aan bier, werd een 'floating bar' uitgehaald met gratis wijn. Hij zette iedereen er toe aan om een fles wijn leeg te salamanderen, wat een aantal ook deden. Decadent en degoutant. Maar het was best een leuke dag, met heel wat vietnamese families aan boord en heel veel zwemmen.

Morgen vertrekken we naar hoian. Terug 12u bus, ze hebben de dagbus afgeschafd dus zit er niets anders in dan de nachtbus te nemen. Wij genieten hier alvast van het bier, het eten, de heerlijke zon,de lieve schattige warme mensen en de koele airco op onze kamer. We hadden ongelooflijke verhalen gelezen over de opdringerigheid van de vietnamezen. ik weet niet waar die mensen naar toe geweest zijn maar volgens mij was dit in een ander land want wij komen hier enkel lieve en eerlijke mensen tegen die er alles voor doen om je te helpen. Ze willen natuurlijk verkopen, maar een glimlach en thank you doet ze onmiddellijk met een even grote smile verdwijnen. We zijn dus aan het genieten, met volle teugen. (alhoewel vannacht zal dat iets minder zijn als we de warmte van onze roodverbrande rug zullen voelen)